Opracowania planistyczne w gminie

Przytoczony tekst pochodzi z pracy doktorskiej M.Hanzl "Nowe możliwości udziału mieszkańców miasta w planowaniu przestrzennym jako wynik wykorzystania współczesnych technik komputerowych", s.40-42

Do opracowań planistycznych, których przygotowanie zgodnie z zapisami Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozostaje w gestii gminy zaliczamy studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego oraz decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dwa ostatnie dokumenty stanowią prawo miejscowe, które określa zasady gospodarowania na terenie gminy. Zadaniem prawa miejscowego jest ochrona interesu publicznego oraz ograniczenie swobody indywidualnych decyzji dotyczących przestrzeni dla ochrony praw wszystkich jej użytkowników. Podstawowym zadaniem aktów prawa miejscowego jest ponadto ustalenie podstaw formalno-prawnych procesów inwestycyjnych. W procesie planistycznym na szczeblu gminnym uczestniczą: władza samorządowa, społeczność lokalna – obywatele danej gminy oraz profesjonaliści, których zadaniem jest realizacja opracowań projektowych na zlecenie władz gminy. Wśród mieszkańców można wyróżnić dwie grupy osób, są to: właściciele nieruchomości – bezpośrednio zaangażowani finansowo w proces planowania i w związku z powyższym pilnujący własnych interesów niezależnie od stwarzanych warunków, oraz osoby nie będące właścicielami ale związane z danym miejscem. Oprócz wymienionych silną grupę nacisku stanowią deweloperzy, którzy są zainteresowani budowaniem na danym terenie oraz przyspieszeniem procesu inwestycyjnego dla zmaksymalizowania odnoszonych korzyści. Planowanie przestrzenne jest dziedziną interdyscyplinarną. Z tego względu grupa planistów obejmuje szereg profesji: urbanistów i architektów, ekonomistów, socjologów, przyrodników, historyków, geografów, archeologów. W trakcie powstawania opracowania planistycznego wyróżniamy następujące fazy: inwentaryzacja, analizy stanu istniejącego, formułowanie celów, opracowanie wariantów rozwiązań uwzględniających wytyczone założenia, dyskusja nad wyborem rozwiązań, opracowanie strategii wprowadzania w życie przyjętych rozwiązań projektowych.

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego

Studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin są to dokumenty kierownictwa wewnętrznego, które zawierają ustalenia wiążące dla miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego . Studia dotyczą terenu całej gminy. Ustalenia studium obejmują zagadnienia ochrony: zarówno obszarów naturalnych jak i kulturowych, potrzeby rehabilitacji i rozwoju zabudowy, zagadnienia dotyczące komunikacji i rozwoju infrastruktury oraz wymagania w zakresie priorytetów uchwalania planów miejscowych dla realizacji zadań gminnych i zadań ponadlokalnych. Dla opracowania dokumentu studium niezbędne jest przeprowadzenie szeregu analiz, podczas których najskuteczniejszym obecnie sposobem jest korzystanie z danych gromadzonych elektronicznie. Prezentacja wyników studiów, zarówno analiz jak i ustaleń końcowych powinna być przygotowywana w formie umożliwiającej ich rozpowszechnianie za pośrednictwem sieci Internet. Wynika to z zapisów Ustawy o dostępie do informacji publicznej i obowiązku prezentacji uchwał Rad Gminy w internetowych Biuletynach Informacji Publicznej.

Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego

Plany miejscowe zawierają obowiązujące ustalenia dotyczące sposobu zabudowy i zagospodarowania oraz przeznaczenia terenu, sposobu kształtowania przestrzeni publicznych, a także zasad scalania i podziału nieruchomości. Zapisy planów miejscowych mają pozwalać na kształtowanie ładu przestrzennego oraz ochronę środowiska człowieka, zarówno przyrodniczego jak i kulturowego . Plany obejmują obszary o różnej wielkości, co ma bezpośredni wpływ na stopień szczegółowości zarówno gromadzonych danych źródłowych jak i na sposób prezentacji finalnego opracowania planu. Obowiązująca skala to 1:1000. W uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie innego materiału wyjściowego . W skład planu wchodzi część tekstowa i graficzna . Równolegle z projektem planu sporządzana jest prognoza oddziaływania na środowisko oraz prognoza skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego . Plany stanowią prawo lokalne, ich ustalenia dotyczą wszystkich inwestycji podejmowanych na danym terenie. Dla obszarów posiadających plan urzędnicy wydają pozwolenie na budowę w oparciu o jego ustalenia.

Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu są sporządzane na indywidualny wniosek inwestora dla terenów, dla których nie opracowano planu miejscowego. Dotyczą realizacji pojedynczych inwestycji. Wniosek o wydanie decyzji musi zawierać charakterystykę proponowanego obiektu. Organem wydającym decyzje jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta, w przypadku terenów zamkniętych – wojewoda. Organ wydający decyzje prowadzi rejestr tych dokumentów. Decyzja zawiera ustalenia dotyczące przeznaczenia terenu oraz jego planowanego zagospodarowania. Aby ubiegać się o wydanie decyzji nie trzeba dysponować prawami do danego terenu. Decyzje są opracowywane przez osoby przynależące do organizacji zawodowych urbanistów lub architektów. Szczegółowe warunki ich sporządzania określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

05.01.2008. 21:57

Ten artykuł nie ma jeszcze żadnych komentarzy.