Uczestnictwo społeczne w planowaniu w czasach współczesnych - I

Uczestnictwo społeczne w planowaniu w czasach współczesnych (cz.I)

Artykuł pochodzi z rozprawy doktorskiej dr inż. arch. Małgorzaty Hanzl Nowe możliwości udziału mieszkańców miast w planowaniu przestrzennym jako wynik zastosowania współczesnych technik komputerowych

Czynnikiem warunkującym rozwój uczestnictwa społecznego w planowaniu jest demokratyczny ustrój państwa. Podstawy teoretyczne oraz praktyczne ukształtowały się na początku lat 60-tych ubiegłego wieku w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej oraz w Wielkiej Brytanii [ Wrona, 1980, s.7 ]. Duży wpływ na rozwój teorii planowania miały programy popularyzowane w latach 50-tych i 60-tych przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Znalazły one odzwierciedlenie w polityce krajów rozwijających się. W omawianych programach podkreślano znaczenie działań organizowanych na szczeblu gminnym oraz angażowania ogółu obywateli w politykę. Oprócz kształtowania społeczeństwa obywatelskiego stanowiły one element programu resocjalizacji osób żyjących w trudnych warunkach [ Sanoff, 2000, s.1 ].

Rys. „Pole nowej kultury organizacji publicznego planowania przestrzennego „Objaśnienia: Niezgodności pomiędzy trzema analitycznymi sferami społeczeństwa: Ekonomią (E), Polityką (P) i Kulturą (K), w których miarami wartości są odpowiednio: efektywność, równość, samorealizacja człowieka, wyznaczają wewnętrzne sprzeczności społeczeństwa. Redukowanie konfliktu w planowaniu przestrzennym osiągane jest poprzez dotarcie do ludzi w instytucjach ekonomicznych, politycznych i kulturowych. W procesie decyzyjnym poprzez tworzone: otwarte struktury, partnerskie mechanizmy przepływu informacji oraz intensywne komunikowanie się aktorów możliwe staje się dokonywanie zmian w systemach wartości oraz przez to zbliżanie wartości i celów. W takim procesie dyskusja jest ukierunkowana na jakość tworzonych środowisk” [ Kamiński, 2002, s.103 ]

Kontynuuj czytanie Komentarze (0) 17.03.2008. 19:52

ŻYWA DEMOKRACJA

PAWEŁ ŚPIEWAK
ŻYWA DEMOKRACJA

Artykuł pochodzi z "Wiedzy i Życia" nr 5/1997

NIE MA DEMOKRACJI TAM, GDZIE SIĘ JEJ NIE PRAKTYKUJE NA CO DZIEŃ, GDZIE OBYWATELE NIE TWORZĄ SIECI POROZUMIEŃ, GDZIE ICH DZIAŁANIA NIE MAJĄ WPŁYWU NA URZĄDZENIA PUBLICZNE, A KAPITAŁ SPOŁECZNEGO ZAUFANIA NIE JEST STALE ODNAWIANY.

System federacyjny wprowadzili Amerykanie. Meksykanie, chcąc skorzystać z jego dobrodziejstw, skopiowali rozwiązania prawne Anglosasów. Lecz - jak pisał Alexis de Tocqueville - przepisując literę prawa, nie zdołali przenieść jej ducha. Dzięki zdrowemu rozsądkowi i praktycznej inteligencji Amerykanie potrafili uniknąć rozlicznych pułapek rozwiązań federacyjnych. Ich południowi sąsiedzi pogubili się w zawiłościach prawnych i zamiast rządów ludu wprowadzili nepotyzm i korupcję, a kraj ich do dziś miota się między anarchią a wojskową dyktaturą. O trwałości amerykańskiej konstytucji decyduje, jak twierdził de Tocqueville, jednolitość cywilizacyjna narodu, jego wyjątkowe obyczaje i temperament. Podstawą zaś jest równość możliwości i umysłów, dobrobyt, klimat oraz szacunek dla porządku, bez którego interesy nie mogłyby prosperować, a także zdrowy rozsądek, który tworzy wielkie majątki.* Powodzenie demokracji i wolności autor klasycznego dzieła o demokracji amerykańskiej wiąże zatem z tym, co nazwał mores, czyli obyczajem, nawykami obywatelskimi, stylem myślenia, jednym słowem z tym, co stanowi kulturowe podglebie uprawiania polityki bieżącej.

Kontynuuj czytanie Komentarze (0) 16.03.2008. 17:01

Europejska Konwencja Krajobrazowa

Dz.U.06.14.98
EUROPEJSKA KONWENCJA KRAJOBRAZOWA,
sporządzona we Florencji dnia 20 października 2000 r.
(Dz. U. z dnia 29 stycznia 2006 r.)

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ podaje do powszechnej wiadomości:
W dniu 20 października 2000 r. została sporządzona we Florencji Europejska Konwencja Krajobrazowa, w następującym brzmieniu:

Przekład
EUROPEJSKA KONWENCJA KRAJOBRAZOWA

Preambuła
Państwa Członkowskie Rady Europy, sygnatariusze niniejszego, uważając, że celem Rady Europy jest osiąganie wyższej jedności jej członków dla potrzeb zabezpieczenia i realizacji ideałów i zasad, które stanowią ich wspólne dziedzictwo oraz iż cel ten realizuje się na drodze porozumień w dziedzinie społeczno-gospodarczej;

Kontynuuj czytanie Komentarze (0) 16.03.2008. 04:49

Za chaos w budownictwie odpowiedzialne jest państwo

Za chaos w budownictwie odpowiedzialne jest państwo

Artykuł pochodzi z serwisu www.rp.pl
Renata Krupa-Dąbrowska 17-12-2007

O tym, dlaczego w Polsce wciąż brakuje miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i dlaczego jest to bolączka nie tylko inwestorów, ale i ludzi, którzy mieszkają w sąsiedztwie prowadzonej inwestycji – rozmawiamy z profesorem Zygmuntem Niewiadomskim, kierownikiem Katedry Prawa Gospodarczego w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie.

Kontynuuj czytanie Komentarze (1) 05.03.2008. 02:04